Marvin Vanluchene/Glenn Janssens bekronen samenwerking met de wereldtitel

Finale WK zijspancross met vertraging op zondag;
Marvin Vanluchene/Glenn Janssens kampioen na openingsmanche;

De finale van het Wereldkampioenschap Zijspancross kon met de nodige vertraging en vooraf veel onduidelijkheden op zondag toch doorgaan. Het weekend begon met een blamage, het wereldkampioenschap zijspancross zou op zaterdag starten met de trainingen en kwalificaties maar werd volledig geschrapt omdat WSC en de Italiaanse organisator verzuimd hadden een dokter ter plekke te hebben met de juiste licentie. Gevolg was dat de zijspannen, als ze zouden rijden en gewond zouden raken, niet verzekerd zouden zijn volgens de geldende regels van de verzekering. Een risico wat niet te nemen is. Daarnaast was het verhaal dat het circuit niet vooraf gekeurd was, wat eigenlijk vreemd is want de FIM lijst de finale in La Colla in haar wedstrijdkalender en dan mag verwacht worden dat dit circuit vooraf beoordeeld is en goedgekeurd is overeenkomstig de gestelde criteria. Kortom, zowel de FIM als promotor WSC als de lokale club probeerden vooral onduidelijk te zijn over de exacte redenen van deze blamage voor de zijspancross-sport. Alles werd formeel vermeld als “onvoorziene omstandigheden”, maar naar wat er zo leek te spelen was alles te voorzien én te voorkomen geweest als de verantwoordelijken professioneel gehandeld zouden hebben. Zijspancross is en blijft een amateursport maar de teams doen er alles voor om zo professioneel als mogelijk voor de dag te komen.

Terug naar waar het om gaat, het zijspancrossen, dat kon gelukkig toch doorgaan en dus werd het schema volledig aangepast naar één dag wedstrijdformat. Met 28 teams aanwezig kon dat ook prima, alle teams die de moeite genomen hadden om deze finalewedstrijd te bestrijden werden na hun, meestal, lange reis beloond met een startmogelijkheid. De 28 teams werden opgedeeld in twee groepen van 14 ieder die als ’s morgensvroeg om 8u moesten aantreden voor de vrije trainingen, om 10u de tijdtraining en de wedstrijden om 13 en 16u.

Vrije training
In de eerste kennismaking met deze baan werd nog eens goed gekeken naar het toch wat krappe en snelle circuit. Dat bleek ook wel uit de eerste tijden, de zijspannen waren ruim binnen 2 minuten weer terug van hun ronde. De snelste tjd 1:42:211 in groep A voor de ervaren Daniël Willemsen dit weekend weer met de Tsjech Michal Gabor in de bak. De broers Prunier en de Belgische favoriet voor de WK-titel Vanluchene/Janssens stonden ook boven aan de lijst. In de B groep een nog snellere ronde door Koen Hermans/Ben van den Bogaart met 1:41:961. Ook een goede eerste training door Justin Keuben/Dion Rietman met 1:41:975 waaruit bleek dat beide Nederlanders elkaar niets toegaven en dat al bij de eerste kennismaking op de baan in de Piermonte bergen nabij het dorpje Colle San Bartolomeo (Imperia). Ook de Letse uitdagers van dit jaar de broers Lielbardis waren snel 1:41:989.

Tijdtraining
In de tijdtraining gingen de rondetijden nog verder naar beneden. De snelste tijd in groep A 1:39:985 door de Prunier broers voor Tim Leferink/Robbe de Venne en Daniël Willemsen/Michal Gabor waarmee de twee Nederlanders zich een goed startpositie verzekerden. In de B groep waren Koen Hermans/Ben van den Bogaart met 1:39:967 ook supersnel voor Lielbardis, Prümmer en Keuben.

1^e Manche
Een snelle trainingstijd was echt nodig om een goede startpositie te hebben. Kilian en Evan Prunier hadden dat gedaan met hun snelste tijd en stonden aan de linker binnenzijde van het starthek. Het waren de Prunier broers die als eerste boven bij de linkerbocht waren en ruim voor de anderen de bocht indoken en de leiding in de race namen. Gert van Werven/Aivar van de Wiel bleven op het startveld achter na een valpartij in de start waarbij bakkenist Van de Wiel medische verzorging nodig had. Prunier kwam als leider uit de openingsronde voor Marvin Vanluchene/Glenn Janssens en Koen Hermans/Ben van den Bogaart. Opvallend goede start van Daniël Willemsen/Michal Gabor op plaats vier gevolgd oor Tim Leferink/Robbe de Venne die daarmee ook zeer goed gestart waren. Daniels en Bruno Lielbardis als zesde gevolgd door Prümmer, Weiss en de Nederlanders Wijers en Keuben. Prunier/Prunier schroefden het gas goed open en liepen weg van hun opponenten. Vanluchene, Hermans en aanvankelijk ook Willemsen vormden de achtervolgende groep terwijl Leferink zeven zijspannen aan zijn achterwiel had met Prümmer die Lielbardis voorbijgestoken was en verder Weiss, Wijers en Keuben. Met Lielbardis terug naar plaats zeven leek het voor Vanluchene de goede kant op te gaan. De Belgen hadden 31 punten voorsprong en mochten dus zes puntjes verspelen om op de 25 punten te komen, zoveel als nog te verdienen in de tweede manche. In de vijfde ronde maakten Hermans/Van den Bogaart de geslaagde aanval op plaats twee met Vanluchene/Janssens als derde. Achter hun rug herpakten de Letten zich. Prümmer en Leferink worden vlot voorbijgestoken en even later ook Willemsen. Als Hermans ergens een foutje gemaakt had kwamen Vanluchene door op plaats twee en Lielbardis op plaats drie. Het is dan halverwege de race en de Belgen weten drie ronden lang de felle aanvallen van de Letten te weerstaan tot bij de elfde doorkomt Lielbardis tweede is en Vanluchene derde. Hermans/Van den Bogaart pikten ook weer aan met als inzet de tweede plaats. De Nederlanders wisten op te schuiven naar plaats drie ten kostte van de Belgische WK favorieten. Prunier reed intussen fier aan de leiding, leek een mooie voorsprong te hebben maar die bleek onvoldoende groot. Met machtsvertoon reden Daniels en Bruno Lielbardis met in hun kielzog Koen Hermans/Ben van den Bogaart terug naar de Fransen en twee ronden voor de finish namen de Letten de leiding over. Daarmee werd het verschil in punten verkleind in het voordeel van de Letse broers en kwam Marvin Vanluchene/Glenn Janssens op plaats vier één puntje te kort om de WK-overwinning al te vieren. Als realiseerde Marvin Vanluchene zich dat niet, die kwam juichend aan de finish een hoorde later de realiteit. Maar het kwam toch nog goed voor Marvin Vanluchene/Glenn Janssens. Als eenmaal de uitslag officieel uitgegeven werd bleken er tien teams een straf van twee plaatsen gekregen te hebben voor het springen bij punt 21 tijdens de gele vlag. Bij die rijders ook Koen Hermans/Ben van den Bogaart die zo van twee naar vier teruggezet werden. Daarmee schoof Vanluchene/Janssens weer naar plaats drie en hielden ze juist voldoende punten over om zich wereldkampioen te mogen noemen. In de uitslag Lielbardis winnaar voor Prunier, Vanluchene en Hermans. Een geweldige strijd op deze heuvelachtige baan om de manchezegge. Voor Marvin Vanluchene betekende dit zijn derde titel en de eerste voor bakkenist Glenn Janssens. Voor dat duo een bekroning op hun samenwerking die begin dit jaar plotsklaps tot stand kwam omdat de Franse bakkenist Nicolas Musset vlak voor het seizoen vanwege een slepende blessure moest afhaken.
In de achtervolgende groep bleken Tim Prümmer/Rodolphe Lebreton de sterksten en werden vierde voor Benny Weiss/Patrick Schneider maar die werden ook weer twee plaatsen teruggezet. Leferink/De Venne, als zevende over de streep, werden als zesde genoteerd waarmee dit gelegenheidsduo best tevreden mocht zijn. Hun rijden ging heel goed. Daniël Willemsen reed als vanouds, hielt het nu lang vol en moest pas in het laatste kwart van de race wat toegeven wat Willemsen/Gabor de achtste plaats opleverden maar zevende in de uitslag. Sanders negende en Gert Gordejev, die de hele race stabiel reed tiende. De Engelsen Hodges/Henderson, die een week eerder ook al opvallend goed reden, werden nu de hele race opgejaagd door Peter Adrian en Sven Wisselink. Daar voegden de broers Weinmann die een slechte start gemaakt hadden zich ook bij een ook Ijen Kops/Tayim Kaethoven pikten bij dit groepje aan. Thom van de Lagemaat/Robin Könst konden dat net niet. De Engelsen weerstonden alle Duitse aanvallen. Ook Wisselink kreeg nooit een goede kans voor een aanval. Hodges werd met wat voordeel vanwege gestrafte rijders als elfde genoteerd, Wijers met straf twaalfde en Wisselink dertiende gevolgd door Weinmann veertiende. Brett Wilkinson/Joe Millard waren al matig gestart en maakten daarna een fout zodat ze snel helemaal achterin het veld reden. Met stug doorrijden werd het nu de zeventiende plaats voor de Engelsen. Met Kops als achttiende en V.d. Lagemaat als twintigste nog punten wat die naar Nederland gingen.

Marvin Vanluchene juichte wat voorbarig maar uiteindelijk wel terecht (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

2^e Manche
Weer waren het de Franse broers Prunier die vanuit hun ideale startpositie de kop namen voor Koen Hermans/Ben van den Bogaart. De Nederlanders hadden na de eerste manche officieel protest aangetekend tegen hun twee plaatsen terug zetting maar dat protest werd niet gehonoreerd. Het duo was gebrand op sportieve revanche en dat werd het. Prunier kon een drietal ronden als leider doorkomen voor Hermans/Van den Bogaart de kop pakten en vlot wegliepen om een grote voorsprong op te bouwen. Een mooie mancheoverwinning voor Koen Hermans/Ben van den Bogaart. Davy Sanders/Jarno Steegmans waren ook heel goed weg op plaats drie evenals Daniël Willemsen die vandaag weer als vanouds reed al kon de 10-voudig wereldkampioen samen met Michal Gabor niet meestrijden voor de mancheoverwinning. Wilkinson/Millard waren nu als vijfde weg gevolgd door Leferink en Hodges. De Engelse kampioen Wilkinson wist op tijd aan te sluiten bij het trio Prunier, Willemsen en Sanders wat de Engelsen de kans bood om zich verder naar voren te werken naar plaats twee. Tim Prümmer/Rodolphe Lebreton zaten na de openingsronde in de middenmoot, plaats dertien, maar verbeterde iedere ronde geholpen door Hodges/Henderson die hun huid weer duur verkochten en dus een hele groep ophielden. Prümmer wist daar het best doorheen te komen en arriveerden in de achtste ronde op plaats zes, dan ook Leferink al voorbij, op zoek naar de groep vooraan. In die groep zakte Willemsen naar de laatste plaats vijfde, telkens achterom kijkend hoeveel speling er nog was voor de volgende tegenstander zich zou melden. Dat werd Prümmer en later Lielbardis die ook van ver moest komen. Leferink hing daar een beetje tussen en zat halverwege de racetijd op plaats acht achter Lielbardis. In de groep Hodges was de strijd hevig. Keuben wist pas in het tweede deel van de race de Engelsen voorbij te steken om een paar ronden later uit de race te gaan. Dat bracht Hodges weer terug op plaats negen maar in de achttiende doorkomst was de pijp toch wel leeg, De Wereldkampioenen 2024, fier in het wit met gouden #1 op de rug, kwamen voorbij. Vanluchene had intussen zes ronden achter de Engelsen aangejaagd, een teken hoe hevig de Engelsen weerstand boden. Ook Weiss/Schneider passeerden Hodges/Henderson. De paar slotronden werden nog spannend. Hermans won met overmacht en Wilkinson zat goed op plaats twee maar de derde plaats ging naar de fel rijdende Prümmer ten koste van Sanders die in de slotronde ook de Franse Prunier broers weer voor moest laten. Lielbardis kwam te laat en werd zesde. Willemsen/Gabor op ervaring en doorzetting plaats zeven. Vanluchene/Janssens lieten het in de slotronde lopen en maakten daar een ereronde van. Weiss/Schneider zo acht gevolgd door Gordejev en de stugge Engelsen Hodges/Henderson op tien. De Wereldkampioenen kwamen feestend op plaats elf binnen gevolgd door de rest van de groep Hodges de Duitsers Peter/Hofmann , de Franse broers Chanteloup en Leferink/De Veene die veel inleverden in de laatste drie ronden. Opnieuw punten voor Kops, plaats zestien, en Van de Lagemaat, plaats achttien. Stephan Wijers moest als vroeg in de race met een technisch probleem naar de kant.

Koen Hermans/Ben van den Bogaart winnen 2e manche en de Grand Prix (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Dagklassement
De getergde Koen Hermans/Ben van den Bogaart maakten hun terugplaatsing in de eerste manche helemaal goed met de winst in de tweede manche en daarmee de dagzegge in de laatste Grand Prix van 2024. Kilian en Evan Prunier waren zeer consistent in hun uitslagen en tweede algemeen. Ook de broers Daniels en Bruno Lielbardis mochten op het dagpodium als derde.

Podium GP La Colla (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Eindstand WK
Het was natuurlijk voorzien want met 31 punten voorsprong beginnen dan moet de titel niet meer uit handen gegeven worden. Maar zijspancross is wel een mechanische sport maar ook op dat vlak heeft Team Vanluchene het altijd goed voor elkaar, zelden uitvallers en ook nu niet. Dus de titel blijft in België bij Marvin Vanluchene en Glenn Janssens. De Letse jongelingen Daniels en Bruno Lielbardis hebben dit jaar verrast met hun uitstekende rijden en titelaspiraties. Lang de leiding gehad en dat voor een team wat pas het tweede jaar in de Grand Prix races rijdt, een tweede plaats in de eindstand is dan een geweldig resultaat. Ook de broers Kilian en Evan Prunier zijn gegroeid en brengen Frankrijk terug in het mondiale zijspancross met een derde plaats. Koen Hermans/Ben van den Bogaart verruilen de #3 voor #4, nog steeds een zeer goed resultaat voor de Nederlands Kampioen. De Engels Kampioen Wilkinson/Millard zijn de vijfde van de wereld. Met Tim en Sem Leferink, met assistentie van Robbe de Veene, en Stephan Wijers/Han van Hal heeft Nederland nog twee teams bij de top-10 van het WK 2024. Van Werven/Van de Wiel konden vandaar hun positie niet verdedigen na hun val in de openingsmanche en eindigen op de elfde plaats in de eindstand.