Thriller, drama, winnaars, verliezers en Nederlandse zijspancross Koningen Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart

Brett Wilkinson/Joe Millard schakelden zichzelf uit als titelkandidaten;
Geweldige strijd om de titel tussen de broer Prunier en Hermans/V.d. Bogaart;
Linkerbakken sterk am Köningsbronnhof;
Foden/Weinmann subliem in beide manches;
Nederlanders vieren feest.

Twee weken na de enerverende wedstrijd in het Franse Vesoul waar de broers Killian en Evan Prunier de rode leidersplaats afhandig maakten van Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart die het hele seizoen de rode #3 op de motor hadden, het vervolg de finale. Het kampioenschap ging die finale in Rudersberg in met een trio kandidaten. Prunier kwam naar Rudersberg, nabij Stuttgart de hoofdstad van Baden Württemberg en de stad van Mercedes Benz en Porsche, met slechts twee puntjes voorsprong op Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart en zes op de Engelsen Brett Wilkinson/Joe Millard. Drie teams die niets mochten laten liggen in deze laatste GP, iedere kleine fout zou nu fataal zijn t.a.v. de kansen op het wereldkampioenschap 2025.

Zaterdag

Normaliter zijn er in Rudersberg bij de laatste wedstrijd altijd veel inschrijvingen, niet alleen vanwege het willen deelnemen maar ook vanwege de “action & party” als nevenprogramma. Hoewel Rudersberg opnieuw uitpakte met een compleet feestprogramma in de grote tent vanaf de vrijdagavond bleef het aantal inschrijvingen beperkt. Uiteindelijk stonden precies dertig teams met hun motor in Rudersberg, dus alle opgekomen teams waren bijvoorbaat gekwalificeerd, geen herkansing nodig. Wel werd het veld opgedeeld in twee groepen van vijftien die op zaterdag het gebruikelijke programma afrondde tot de kwalificatie races.

Trainingen
De vrije training groep A gingen Killian en Evan Prunier, de leiders in het WK, al direct vlot rond. Met 1:56:9 ruim sneller dan Tim Prümmer/Jarno Steegmans die 1:58:5 noteerden en 1:59:7 voor Davy Sanders/Jens Vincent. In de andere groep reden Daniels Lielbardis/Nicolas Musset verrassend goed, een week eerder was het volgens Lielbardis nog zoeken naar de juiste samenwerking maar nu in Rudersberg klikte het prima met een vlotte tijd van 1:58:3 voor de Oostenrijkers Benny Weis/Patrick Schneider met 1:58:884 voor Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart die met 1:58:886 eigenlijk net zo snel waren. Voor Tim en Sem Leferink was de GP Rudersberg al snel over, een kwetsuur bij bakkenist Sem Leferink die naar verluid een kwetsuur aan de hiel opliep in de vrije training wat ervoor zorgde dat het Leferink broers de rest van de dag niet meer in actie kwamen. Het leek erop dat ,naast Keuben/Rietman, ook de Leferink broers hun positie zes in het WK niet gingen verdedigen.

Killian en Evan Prunier al direct snel in de vrije training (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

In de tijdtraining ging het dan om een snelle tijd voor een goede keuze aan het starthek voor de latere kwalificatie manches. Opnieuw lieten de Prunier broers uitschijnen klaar te zijn voor de strijd met schijnbaar eenvoudig een snelle rondetijd. Aan hun 1:56:112 kwam niemand. Prümmer/Steegmans waren met 1:57:132 tweede snelste gevolgd door Dan Foden/Noah Weinmann die 1:57:933 nodig hadden. Een duo wat voor de race bekend maakten ook in 2026 samen te rijden, gezien hun resultaten in een paar GP’s dit jaar een team wat volgend seizoen mee gaat strijden voor de topplaatsen in het WK. Brett Wilkinson/Joe Millard leken behoudend te rijden, een vijfde tijd met 1:59:901 met ertussen nog Sanders/Vincent. In deze groep ook de Nederlandse broers Gijs en Tim Barink die de elfde tijd noteerden.
In groep B hadden Hermans/V.d. Bogaart eerst de snelste tijd van precies 2 seconden blank, even later Lielbardis/Musset maar uiteindelijk waren het Benny Weiss/Patrick Schneider met 1:57:659. Aan het einde van de tijdtraining kwam Hermans nog eens in de baan voor een aanval op die snelle tijd, de eerste poging mislukte en de tweede was met 1:57:920 net te kort maar wel goed voor de tweede plaats. Lielbardis daardoor derde gevolgd door Hodges en V.d. Lagemaat die een snelle ronde gezet had in een achtervolging op Lielbardis. Stephan Wijers/Han van Hal moesten genoegen nemen met de zevende tijd. Het gelegenheidsduo Boyd Verhees/Loid Bekaert, Peer Verhees was ook niet ongeschonden weggekomen uit Vesoul, kwam niet verder als plaats dertien.
Met de trainingen was de “stare down” tussen de grote drie in het voordeel van de Franse broers Killian en Evan Prunier die aanvallend, agressief en snel reden. Vanaf nu ging het om de punten, de eerste paar te verdienen in de kwalificatie races.

Benny Weiss/Patrick Schneider als enige sneller dan Hermans /V.d. Bogaart in groep B (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Kwalificatie A
Het duel om te punten begon direct met een goede opening door Brett Wilkinson/Joe Miljard als vierde terwijl de Prunier broers als zesde uit de start gekomen waren. Vooraan Foden/Weinmann voor Sanders/Vincent en Prümmer/Steegmans. Prümmer schoof direct in de openingsronde over Sanders en Prunier dook in de kielzog van Wilkinson. Ronde later had Wilkinson weer een buffer na het passeren van Sanders maar opnieuw volgde Prunier vlot. Het duurde dan ook niet lang voor de Franse broers Killian en Evan Prunier hun Engelse opponenten te pakken hadden. Dan Foden/Noah Weinmann draaiden netjes en snel hun ronden en gaven Tim Prümmer/Jarno Steegmans geen kans meer om bij te komen. Die kregen wel bezoek van de Fransen die het gat naar plaats twee dicht reden en twee ronden voor de finish de tweede plaats overnamen, daarmee weer een extra puntje uitloop sprokkelen op Wilkinson/Millard op plaats vier. Sanders had een zekere vijfde plaats met op een gegeven moment niemand meer voor en achter hem. Gert Gordejev/Rodolphe Lebreton vanaf de openingsronde op plaats zes. In het achterveld gebeurde er niet zoveel behoudens de jeugdige broers Käser die twee plaatsen wonnen ten koste van Chanteloup en Stuart Brown en zevende werden, Brown achtste en Chanteloup de laatste in dezelfde ronde als de winnaar Foden. Van Nederlandse zijde nog Gijs en Tim Barink in de race die stug volhielden en elfde werden. Prunier won in deze wedstrijd twee punten op Wilkinson.

Sublieme kwalificatierace door Dan Foden/Noah Weinmann (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Kwalificatie B
Voor Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart verliep hun kwalificatie race zoals gedroomd, hoewel de start wat moeizaam was op plaats vijf telde het eindresultaat en dat was eerste aan de finish. Vijf punten bijschrijven terwijl Prunier er in de eerder kwalificatie vier had genoteerd. Hermans/V.d. Bogaart sprokkelde één puntje van hun achterstand terug en hebben met nog twee manches te gaan 317 punten, Prunier 318 terwijl Wilkinson er twee verloor en nu na de kwalificaties op acht punten achterstand staat. Weer waren de Engelse linkerbakken goed weg, voorop Michael Hodges/Ryan Henderson en ook Jake Brown/Chris Booth gevolgd door Lielbardis/Musset en Weiss/Schneider. Lielbardis ging in de kombocht linksaf naar het startterrein onderuit en kon als elfde weer verder. Hermans schoof op en pakte ook Brown voor plaats drie. Zo ontstond een trio aan de leiding waarbij Hodges zijn leidende positie met hand en tand verdedigde tegen de aanvallende Weis/Schneider. Hermans/V.d. Bogaart keken het even aan en sloegen toe, pakten Weiss/Schneider en even later ook Hodges/Henderson. Vanaf de vijfde ronden gingen de Nederlanders aan de leiding en werden verder niet meer bedreigd. Weiss wist ook Hodges te verslaan en werd tweede, de Engelsen bleven derde. Het duel tussen Jake Brown en Andrian Peter werd gewonnen door de Duitser die zo vierde werd in deze kwalificatie, Jake/Brown/Chris Booth vijfde. Lielbardis/Musset haalde na hun struikelpartij weer veel op en kwamen niet zo ver achter Brown als zesde over de finish. Een stabiele race brachten Stephan Wijers/Han van Hal plaats zeven gevolgd door Thom v.d. Lagemaat/Robbe de Veene die achter hun landgenoten ook een keurige manche afwikkelden. Boyd Verhees met zijn Belgische co voor dit weekend Loid Bekaert hadden en moeilijk en kwamen niet verder als plaats dertien.

Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart verkleinden hun achterstand voor de laatste twee manches naar één punt (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Zondag

Een wat wisselvallige start van de dag met wat gedrup in de ochtend en daarna afwisselend bewolking en zon. Temperaturen wat lager als op de zaterdag maar heerlijk finale weer voor de thriller, de ontknoping, van het WK seizoen 2025. In de ochtend werkten de teams de laatste vrije training af, de warm-up. Verrassend reden de broers Tim en Sem Leferink weer rond tijdens deze warm-up. Dat Tim en Sem Leferink nog mochten starten in de warm-up was het geluk dat er slechts 30 teams aanwezig waren anders had de jury hen nooit kunnen doorlaten in de warm-up. Door medische redenen opgelopen in de vrije training op zaterdagmorgen kwamen de broers in de Pre-kwalificatie en de Kwalificatie niet aan de start. Normaliter betekent dat niet gekwalificeerd maar vanwege het lage deelnemersaantal kon de jury gebruik maken van een regel om de broers toch toe te laten tot de warm-up en de races op basis van een medische onmogelijkheid de zaterdag af te wikkelen. Leferink broers er in de ochtend wel bij maar zouden daarna inpakken en niet starten in de manches. Blessure van Sem Leferink betekende ook weer een wijziging in Team NL voor de komende landenwedstrijd over een week in Heerde. Jens Vincent, normaal bij Davy Sanders, zou deze opengevallen plaats innemen. Dat werd in goed overleg met Davy Sanders en Team België besloten. Robbe de Veene werd de vervangende bakkenist Na de warm-up volgde de rijderspresentatie en de handtekeningsessie voor een grote schare toeschouwers. Rudersberg ligt mooi centraal en dat was duidelijk te zien, veel fans uit Oostenrijk voor Weiss/Schneider, veel Zwitsers voor de jonge broers Käser, veel Letse vlaggen voor Lielbardis/Musset maar natuurlijk heel veel Fransen, Engelsen en Nederlanders om hun favorieten aan te moedigen. Dan de focus op de komende races. De spanning was voelbaar in rennerskwartier bij de drie kandidaten en ook rondom het prachtige circuit, iedereen zat klaar en stond op scherp.

1^e Manche
Het scherpste in de start waren de Engelsen met Hodges, Foden, Brown en Wilkinson. Vier Engelse linkerbakken voorop, een uitstekende uitgangspositie voor Brett Wilkinson/Joe Millard die hun kansen zelf al direct om zeep holpen door in de openingsronde in de chicane onderuit te gaan. Te gretig om naar voren te rijden. Terug recht en weer verder maar wel helemaal achterin. Eerste doortocht met Michael Hodges voor Dan Foden en Stuart Brown, dan Tim Prümmer en als vijfde Koen Hermans met de Prunier broers op zeven waar dan Weiss nog tussen zat. Vooraan loste Foden/Weinmann hun landgenoten Hodges/Henderson af aan de leiding, Brown/Grahame waren teruggevallen naar plaats acht dus Prümmer op drie en Hermans op vier met nog steeds Weiss en Prunier achter hen. Dan kwam het moment voor de Franse broers die in een perfecte ronde Weiss, Hermans en Prümmer te grazen namen om achter de Engelse leiders aan te gaan jagen. Ronde later waren Hodges/Henderson gezien en kwamen Foden/Weinmann in het vizier van de Franse broers. Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart wisten hun opdracht en dat was aansluiten, dat lukt goed en Hermans schoof vooruit naar plaats drie. Vooraan ontspon zich zo een geweldige strijd tussen Foden, Prunier en Hermans een paar meter achter Foden en Prunier loerend op een kans om toe te slaan. Mooi te zien dat Foden andere lijnen ging rijden om de Fransen te weerstaan en zo ook onvoorspelbaar te worden of de bocht nu buitenom of binnendoor genomen zou worden. Diverse pogingen van Killian en Evan Prunier eindigden naast Foden/Weinmann, niet er voorbij. De druk op Foden/Weinmann was enorm en het was wachten op de succesvolle aanval van Prunier op de leiding. Die kwam maar Foden was er niets aan gelegen, halve ronde later was de Engels/Duitse oranje motor weer voorop. Dan de grote fout van Prunier die in een kombocht linksom onderuit gingen, Hermans profiteerde en kreeg de tweede plaats in handen. Prunier was snel recht en kon als vijfde verder maar het leed was geleden. De kansen keerden ten goede van de Nederlanders die achter Foden/Weinmann aanjoegen maar wijselijk genoegen namen met plaats twee. Een fel bevochte overwinnen van Dan Foden/Noah Weinmann. Maar toen kwam de geluidscontrole, teveel decibellen voor Foden/Weinmann die vijf plaatsen straf kregen. Een extra meevallen voor Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart die zo uitgeroepen werden tot winnaars in deze manche, met de belangrijke 25 punten voor het kampioenschap en de leiding in het WK met 342 punten. Ook Prunier profiteerde en kreeg plaats vier toebedeeld met 18 punten wat zijn totaal op 336 bracht, nog steeds een klein verschil van 6 punten. Brett Willinson/Joe Millard wisten nog terug te rijden tot plaats tien met 10 punten wat hun totaal op 320 bracht met nu 22 punten achterstand op Hermans/V.d. Bogaart. Daarmee zijn de Engelsen nomaliter geen titelkandidaten meer.
Met alle strijd vooraan werd wat minder gelet om de andere teams. Tim Pümmer/Jarno Steegmans leverden een geweldige slag met de Oostenrijkers Benny Weiss/Patrick Schneider die uiteindelijk in het Oostenrijkse voordeel eindigden, als derde en vierde aan de finish maar door de straf van Foden als tweede en derde in de uitslag. Michael Hodges/Ryan Henderson bleven goed rijden en pakten de zesde plaats. Davy Sanders/Jens Vincent waren in de begin ronden wat verbeterd en kregen plaats zeven in handen waarop ze vrij eenzaam rond reden. De Zwitserse Käser broers zaten lang op acht tot ze uitvielen. Die positie moest toen beslist worden tussen het trio Gordejev, Wijers en Peter, ook omdat Lielbardis een fout maakte en terugzakte. Gert Gordejev/Rodolphe Lebreton hielden stand en werden achtste, Wijers/Van Hal moesten plaats negen afstaan aan Peter/Hoffmann en werden tiende. Wilkinson elfde gevolgd door Lielbardis, Chanteloup en als laatste in dezelfde ronde aan de winnaars Thom v.d. Lagemaat/Robbe de Veene als veertiende. Verhees werd eenentwintigste, Barink kwam negen ronde door en viel toen uit.

Dan Foden/Noah Weinmann streden een geweldig strijd maar werden uiteindelijk beloond met vijf plaatsen straf vanwege te veel geluid (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

2^e Manche
De slotmanche van het Wereldkampioenschap zijspancross stond in het teken van de strijd tussen Killian en Evan Prunier, nu de uitdagers, en Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart die hun voorsprong van zes punten moesten verdedigen. Het waren weer de Engelsen voorop na de start met Foden/Weinmann en Hodges/Henderson. Daarachter direct de titelkandidaten Prunier en Hermans terwijl Wilkinson wat verder weg zat. De Engelse kandidaat, die zijn kandidatuur voor het titel in de openingsmanche verspeeld had, kwam als elfde uit de openingsronde. Prunier was dan over Hodges naar twee opgeschoven, wat Hermans een ronde later deed. Daarna konden Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart gecontroleerd rijden, kijkend op de rug van de Franse uitdagers die weliswaar voor hen reden maar onvoldoende puntenverschil konden gaan maken om de titel te grijpen. Uitrijden van het devies. Voorop reden Dan Foden/Noah Weinmann wederom geweldig, in een strak tempo naar de overwinning. Killian en Evan Prunier konden er nu niet bijkomen en reden de hele manche op de tweede plaats. Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart hoefden niet zo nodig, reden bekeken en moesten vooral zorgen aan de finish te komen, dat deden ze, werden als derde in deze manche maar als kampioenen onthaalt door hun supporters. Eindelijk lukte het dan Koen Hermans om de #1 te grijpen, de nummer #2 en #3 had hij als zo vaak dus het werd echt tijd voor zijn eerste titel. Voor Ben v.d. Bogaart was dit zijn vijfde titel. Vooraf kondigde V.d. Bogaart aan dat Rudersberg zijn laatste Grand Prix zou zijn, er is geen waardigere manier om afscheid te nemen als met de wereldtitel. Verder in de wedstrijd zakte Hodges terug met voordeel voor Prümmer die in het begin van de race de vierde plaats in handen had, later moesten Prümmer/Steegmans fors inleveren om als achtste over de finish te komen. Brett Wilkinson/Joe Millard, nu matig gestart, lieten zien waarom zij zo hoog in het klassement stonden. De Engelse kampioenen maakten in het eerste kwart van de race veel goed, kwamen op plaats vijf om even later ook hun landgenoten Hodges/Henderson bij te halen. Plaats vier voor Wilkinson/Millard die sportief stopten naast Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart om als eerste hun felicitaties over te brengen. Hodges/Henderson konden terugkijken op een uitstekende Grand Prix met plaats vijf in deze race. Lielbardis/Musset reden nu een race zonder fouten en wonnen vier plaatsen met plaats zes aan de finish. Ook een hele sterke race van Benjamin Weiss/Patrick Schneider, van vijftien na één ronde naar zeven aan de finish. Thom v.d. Lagemaat/Robbe de Veene hadden een geweldige start als zesde en ze zaten vooraan als leiders in een groep die streden om de plaatsen acht tot dertien. V.d. Lagemaat weerde zich kranig maar moest eerst Wijers en even later Sanders en Weiss voorlaten. Uiteindelijk ook Gordejev en Peter maar ze lieten niemand zonder slag of stoot voorbij komen. Stephan Wijers/Han van Hal leken achter Weiss/Schneider op te rijden wat plaats negen had kunnen opleveren maar in het laatste kwart zakten het Nederlande duo weer terug. De achtste plaats was voor de terugzakkende Prümmer en Sanders/Vincent reden opnieuw een nette race met plaats negen als resultaat. Gert Gordejev/Rodolphe Lebreton tiende. Thom v.d. Lagemaat/Robbe de Veene zette door en beloonden zichzelf met plaats elf. Adian Peter twaalf en Wijers moest genoegen nemen met plaats dertien. Boyd Verhees/Loid Bekaert haalden nog één puntje. Geen punten voor de broer Barink met een vijfentwintigste plaats.

Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart, winnaars van de GP Rudersberg en Koningen van de zijspancross 2025 (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Dagklassement
Met een eerste en een derde plaats in de manches werd deze laatste Grand Prix van het seizoen in Rudersberg voor Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart. Dan Foden/Noah Weinmann, die deze wedstrijd glansrijk hadden gewonnen zij het dat hun motor einde eerste manche teveel herrie maakten, eindigden tweede. Killian en Evan Prunier derde.

Eindstand WK
Er zijn weer Nederlandse wereldkampioenen, Koen Hermans/Ben v.d. Bogaart die het seizoen bekronen met de titel en in totaal 362 punten scoorden. Killian en Evan Prunier begonnen de “Final Battle” als leiders maar werden na een prachtige strijd tweede met 358 punten, slechts 4 punten minder dan de koningen van de zijspancross 2025. Brett Wilkinson/Joe Millard zullen nog wel even terugdenken aan hun misser in de openingsmanche maar mochten ook terugkijken op een uitstekend seizoen, derde in de WK-eindstand met 338 punten. Daniels en Bruno Lielbardis, met hulp dit weekend van Nicolas Musset, eindigden vierde met 285 punten. Weiss/Schneider vijfde met 242 punten en dan Keuben/Rietman en de broer Leferink, beide met 240 punten. De top-10 van 2025 werd gecompleteerd door Sanders, Wijers en Prümmer.