Vanluchene/V.d. Bogaart ontfutselen de Engelsen de overwinning

Terug in Canada Heights na 25 jaar;
Organisatie perfect op orde en het weer werkte ook goed mee;
Brett Wilkinson/Joe Millard wonnen openingsmanche onder luide aanmoedigingen;
Belgen pakken de eindoverwinning;
Hermans/Rietman en en Leferink broers in de kopgroep.

De vierde Grand Prix Zijspancross & Quadcross was over het Kanaal in Engeland. Na 25 jaar terug in Canada Heights waar in 2001 voor het laatst een Grand Prix georganiseerd werd. De organisatie en de club had een geweldige inspanning verricht, niet alleen om de baan in optimale conditie te krijgen maar ook het gebeuren eromheen maakte dat het een speciale GP-sfeer kreeg. Zo stond centraal een grote tent, natuurlijk volledig British gedecoreerd met vlaggen en spandoeken, met daarom heen twee pleinen voor eten en drinken waaronder de befaamde Fish & Chips. Voor de kinderen, en misschien ook wel de volwassenen, een kermis inclusief groot reuzenrad. Kortom, aan het voorwerk kon het niet gelegen zijn. Al op de zaterdagochtend een mooie “que” met auto’s voor de kassa’s.

Zaterdag

Precies dertig zijspannen stonden op de ballotage lijst, twee groepen van vijftien voor vrije- en tijdtraining en een kwalificatierace. Geen laatste herkansing nodig, alle teams waren zeker van deelname, hun uitbetaling en de wetenschap de dure reis met LeShuttle of de veerboot over het Kanaal niet voor niets gemaakt te hebben.

Vrije trainingen
Zoals gebruikelijk mochten beide groepen twee keer de baan op, eerst de vrije training en daarna de tijdtraining. De tijden bepaalden de startvolgorde voor de kwalificatieheats in de middag. De tijden in de vrije oefeningen zeggen niet direct alles, tijd wordt gebruikt voor het optimaal afstellen van de motor en het goed verkennen van de baan. Toch stonden de teams die bovenaan de tabel van de tussenstand voor het WK staan ook vooraan op de lijsten van de vrije training in Canada Heights. In groep A zette Team Prunier de snelste rondetijd neer voor Brett Wilkinson/Joe Millard en Davy Sanders/Jens Vincent. Opvallende vierde tijd voor Engelsman Jake Brown die door een blessure van zijn vaste bakkenist Chris Booth, been gebroken, op zoek moest naar een vervanger en uitkwam bij oudgediende Steve Kirwin. Met een ervaren bakkenist aan zijn zijde reed Jake Brown direct sneller en kon zich meten de Tim Prümmer/Patrick Schneider die de vijde tijd noteerden. Koen Groenman/Ross Vincent ook goed erbij met tijd zes.
In de B groep was oud wereldkampioen Marvin Vanluchene/Ben v.d. Bogaart het snelst voor de broers Lielbardis en Koen Hermans/Dion Rietman. De Engels/Duitse combinatie Foden/Weinmann vierde gevolgd door Michael Hodges/Ryan Henderson.

De broers Prunier waren direct in de eerste training al snel (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Tijdtraining
De tijdtraining gaf al wat meer duidelijkheid over de krachtsverhoudingen en een goede tijd was natuurlijk handig om een goede startplaats te hebben achter het starthek voor de kwalificatierace. In groep A lieten de Franse broers Killian en Evan Prunier zien niet voor niets de leiders in het WK 2026 te zijn. Met hun rode leiderplaat op de motor reden ze de snelste tijd, een kleine seconde sneller dan de favorieten in hun thuis-Grand Prix Brett Wilkinson/Joe Millard. Davy Sanders/Jens Vincent gingen eerder ook al goed en reden nu weer een goede tijd, de derde. Tim en Sem Leferink waren met 2:08:748 ietwat sneller dan Tim Prümmer/Patrick Schneider met 2:08:870. Jake Brown/Steve Kirwin zesde. Thom v.d. Lagemaat achtste, Koen Grondman tiende en Ijen Kops veertiende. Kops was ergens kopje onder gegaan en meldde zich met Pa Gerton aan het stuur als bakkenist bij de EHBO.

In de tijdtraining groep B een vervelende val van Koen Hermans/Dion Rietman. In hun snelle ronde gingen ze in de kombocht over het randje vol in de hekken. Gelukking geen kwetsuren maar het duurde wel even voor de motor weer over de hoge komwand geduwd werd en de motor weer in de goede rijrichting stond. Het paar herpakte zich en wisten de vierde tijd op de klokken te zetten. De snelste tijd was voor Marvin Vanluchene/Ben v.d. Bogaart die met 2:04:883 ruim sneller waren dan de broers Daniels en Bruno Lielbardis met 2:07:252. Foden/Weinmann hadden ruim een seconde meer nodig over de ronde met hun derde tijd. Een verrassende vijfde tijd voor Adrien Peter/Julian Zimmermann net voor Stephan Wijers/Joel Hoffmann. Daniël Willemsen met Nikki Debruyne in de bak negende tijd. Veertiende tijd voor Kelly Debruyne/Aivar v.d. Wiel.

De broers Daniels en Bruno Lielbardis reden een goede tijdtraining (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Kwalificatie A
Door de eerste rechterbocht doken de Engelsen Tony Grahame/Jack Watson. Ver boven hun stand maar het publiek vond het geweldig. De eerste ronde werden Grahame/Watson met toeters, bellen en vlaggen luid aangemoedigd. Echter de gevestigde Grand Prix rijders waren een paar maten te groot voor deze Engelsen die in de openingsronde Davy Sanders/Jens Vincent en Brett Wilkinson/Joe Millard voorbij moesten laten. Daarna probeerden ze rondenlang hun goede start te verdedigen. De Prunier broers waren in de tweede ronde voorbij en een ronde later zakten de Engelse snelstarters terug naar plaats zeven. Achter Prunier zat Prümmer, Grondman en Leferink. Vooraan mocht Sanders twee ronden proeven aan de leiding tot Wilkinson het genoeg vond en de kop overnam om vlot weg te rijden en met ruime voorsprong te winnen. Sanders weerde zich nog tegen Prunier maar de Fransen waren toch sterker. Op nieuw reden Sanders/Vincent goed en kwamen als derde al had de wedstrijd niet langer moeten duren dan waren de broers Leferink er ook nog voorbij gekomen. Tim en Sem Leferink werden vierde en hadden in de race Prümmer/Schneider terugverwezen. De Duits/Oostenrijkse combinatie werd vijfde. Dan was het heel lang wachten op Koen Grondman/Ross Vincent die ook niemand meer achter zich in hun buurt hadden. Anthony Millar/Jon Hunt werden zevende. Thom v.d. Lagemaat/Han van Hal achtste en de snelstarters Tony Grahame/Jake Watson negende. Boyd Verhees/Andy Schlinnertz tiende. Een uitval van Carcreff/Hupon die toen op plaats zeven lagen, bakkenist Mathis Hupon was daar niet blij mee maar materiaalpech is nu eenmaal onderdeel van een mechanische sport. Jake Brown/Steve Kirwin zaten aanvankelijk op plaats acht maar Brown liet de motor een keer afslaan zodat het duo als allerlaatste verder kon met later toch een uitval. Ijen Kops/Robin Könst waren niet gestart vanwege blessure rijder Kops, steen door de bril.

Wilkinson/Millard pakken eerste zegge in de kwalificatie (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Kwalificatie B
De wedstrijd werd aangetrokken door Koen Hermans/Dion Rietman die aan de buitenzijde bij de volgende bocht aan de binnenkant uitkwamen en zo voor Marvin Vanluchene/Ben v.d. Bogaart en Dan Foden/Noah Weinmann weer de heuvel opgingen. Lang duurde het Hollandse feest niet als de Belg Vanluchene al in de openingsronde de Wereldkampioen opzij zette en de leiding overnam. Hermans probeerde te volgen maar het gat naar Vanluchene werd alleen maar groter zodat de voormalige Wereldkampioen deze kwalificatierace ogenschijnlijk eenvoudig naar zijn hand zette. Hermans/Rietman hadden ook voldoende voorsprong op Foden/Weinmann die in het slot moesten opletten voor de Letten Daniels en Bruno Lielbardis. Die waren als negende teruggekomen uit de eerste ronde maar herpakten zich snel, bij de vierde doorkomst zaten ze achter Stephan Wijers/Joel Hoffmann op plaats vijf. Wijers capituleerde eerst voor Lielbardis en later ook nog voor Hodges die zo de laatste punt uit de kwalificatierace haalde. Wijers moest genoegen nemen met plaats zes. Voor de zevende en achtste plaats werd stevig geduelleerd door Adrian Peter/Julien Zimmermann en de broers Chanteloup. Peter leek aan de winnende hand maar zag de zevende plaats is rook opgaan met een uitval. Chanteloup zevende met op achterstand de broers Kinge. Daniël Willemsen/Nikki Debruyne waren niet gestart.

Zondag

De zondag werd een perfecte dag voor de wedstrijden. De temperatuur was wat koeler dan een dag eerder, zonnig met wat lichte bewolking maar lekker weer voor zowel publiek als rijders. De zijspannen hadden in de ochtend hun laatste verkenning van de baan. Met exact 30 deelnemers mochten Ijen Kops, zaterdag steen op het oog, en Daniël Willemsen ook nog meerijden, zij het dat ze telkens als allerlaatste mochten oprijden naar het starthek. Dat betekende voor beide Nederlandse teams de zekerheid van moeizame wedstrijden van achterveld zien op te rijden in de manches. In de warm-up waren de Letten Daniels en Bruno Lielbardis het snelst voor Brett Wilkinson/Joe Millard en opnieuw goed Davy Sanders/Jens Vincent. Prümmer, Peter voor de Nederlanders Leferink, Grondman en Hermans.

1^e Manche
Bij de eerste start van de zijspannen liep het rennerskwartier leeg en bleek er heel veel volk naar de prachtige baan in Canada Heights gekomen te zijn. De Engelsen waren natuurlijk gebrand op een overwinning van Wilkinson of Foden. De laatste zou bijna onmogelijk zijn gezien zijn handblessure opgelopen in Muri. De start was voor de broers Prunier die net eerder door de rechterbocht gingen voor Marvin Vanluchene/Ben v.d. Bogaart en Brett Wilkinson/Joe Millard. Foden/Weinmann schoven als vierde aan en ook Stephan Wijers/Joel Hoffmann hadden een puike start gemaakt als vijfde nog voor de Lielbardis broers. Leferink daar weer achter en bij de eerste doortocht vonden we Prümmer/Schneider terug op plaats tien. Het drietal vooraan schudde Foden/Weinmann van zich af terwijl Lielbardis vlot over Wijers kwam. Ronde later was ook Foden een prooi voor de Letse broers. Een voorbeeld dat Tim en Sem Leferink volgden. Intussen waren de rollen voorin wat gewisseld, Vanluchene had de leiding voor Prunier en Wilkinson. De Fransen sloegen de eerste aanval van Wilkinson nog af maar even later ging er een gejuich over het terrein als Wilinson/Millard de tweede plaats opeisten. Vanluchene/v.d. Bogaart leken zich los te wurmen van de twee achtervolgers met Lielbardis op plaats vier die het tempo voorin van de drie niet bij kon houden. Een Belgische zegge leek in de maak maar daar hadden de Engelsen heel andere gedachten over. Brett Wilkinson/Joe Milllard wisten het gat weer te dichten en onder luide aanmoedigingen werden de aanvallen opgezeten. Vanluchene weerde zich heftig maar kon niet voorkomen dat de Engelsen onder de felle aanmoedigingen van hun landgenoten de leiding overnamen. De Franse broers Prunier waren nog lang niet geslagen, zaten kort achter het vechtende duo aan de leiding en leken nog te willen gaan toeslaan. Die aanval bleef uit om dat Vanluchene het gevaar zich. Winst in de eerste manche van hun thuis-GP voor Brett Wilkinson/Joe Millard mooi gestoken in een speciale UK-outfit. Vanluchene tweede, Prunier derde. Dan was het wachten op de nummer vier en dat werden de broers Leferink die Lielbardis nog terughaalden. De Letten vijfde en Hermans/Rietman zesde, teruggereden vanuit het middenveld na de start. Sanders/Vincent zaten de hele race goed erbij en wisten van negen naar zeven te verbeteren. Foden/Weinmann moest het nodige laten gaan en ging voor de punten, plaats acht voor de Engels/Duitse combinatie. Hodges/Henderson waren lang in strijd met Sanders/Vincent en Wijers/Hoffmann maar kwamen niet aan de finish. Dat euvel had ook Stephan Wijers die in de slotronde uitviel en zo plaats tien verspeelde om nog als veertiende genoteerd te worden. Daarmee wat geluk voor Thom v.d. Lagemaat/Han van Hal die opschoven naar plaats negen voor Grondman/Vincent. Willemsen/Debruyne nog punten op plaats zeventien.

Prachtige overwinning voor Brett Wilkinson/Joe Millard voor eigen publiek (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

2^e Manche
De tweede manche begon als een kopie van de eerste met Prunier snelst bij de bocht voor Vanluchene en Wilkinson. Ook nu weer kwamen Marvin vanluchene/Ben v.d. Bogaart als leiders terug met de Prunier broers kort achter hen. Brett Wilkinson/Joe Millard probeerden aan de sluiten maar dat lukte niet. De Engelse favorieten moesten meter voor meter laten en zagen het duo steeds verder van het afrijden. De broers Leferink hadden nu een goede start, direct in plaats vier voor Hodges en Hermans, Veel verder Foden als negende en Prümmer pas als dertiende uit de eerste ronde. Hermans/Rietman reden nu sterk en volgenden Leferink. Hodges/Henderson waren dan de leiders van de grote middengroep van acht zijspannen met daarin Stephan Wijers/Joel Hoffmann. Thom v.d. Lagemaat/Han van Hal zagen die groep niet zover voor hen uitrijden en probeerden hun wagen ook aan te haken. Dat lukt goed en V.d. Lagemaat zou een sterke inhaalrace presenteren, als achttiende uit de eerste ronde en als negende aan de finish. Vooraan zat de boel op slot, Vanluchene was vooruit, Prunier volgde op iets te ruime achterstand waardoor de Fransen geen voordeel konden pakken van de enige fout die Vanluchene maakte. Dat was even stilvallen maar weer snel verder voordat de Fransen konden passeren. Wilkinson/Millard lagen veel te ver achter om nog te kunnen denken aan een aanval. Met hun derde plaats en de eerste voor Vanluchene ging de dagoverwinning ook nog eens naar België. Leferink leek de vierde plaats te behalen maar verspeelde die op het einde aan Hermans, maar goed resultaat voor beide Nederlandse teams. Sanders/Vincent reden opnieuw stabiel en snel, eigenlijk vrijwel de hele race op plaats zes die ze ook aan de finish hadden. Prümmer/Schneider vlogen in de openingsronden door het veld maar eenmaal op plaats zeven werd het lastig, meer zat er niet in voor het Duits/Oostenrijkse team. Foden had afgerekend met de Fransen Carcreff die later ook V.d. Lagemaat moesten voorlaten, de Fransen werden tiende.

Het duel in de 2e manche Vanluchene vs Prunier (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Dagklassement
De overwinning in de Grand Prix van Groot Brittannië was voor Marvin Vanluchene/Ben v.d. Bogaart voor Brett Wilkinson/Joe Millard en Killian en Evan Prunier.

Marvin Vanluchene/Ben v.d. Bogaart hadden grootste bekers (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Tussenstand WK
In de WK-stand hielden de broers Prunier de rode leidersplaat vast met 195 punten maar Vanluchene komt eraan met 183 punten. Foden 147 punten, Prümmer 142 en Wilkinsom 141 punten volgen.

©SBRMX | www.sbrmx.nl | Tekst: Leen van der Sluis | Foto’s: Bert van der Sluis