EMN Slagelse

22&23-09-2018 | Denemarken | EMN | Zijspancross & Quadcross | Slagelse

Amerikanen en Nederlanders excelleerden op EMN Slagelse

Op 22 en 23 september vond de laatste internationale ontmoeting in de zijspancross en quadcross plaats in het Deense Slagelse. Na een prachtige en ook verrassend Grand Prix seizoen 2018 stonden de beste drie beste zijspan- en quadscrossers van ieder land aan de start voor het Europees Kampioenschap Landen, een teamwedstrijd. Dat laatste brengt iets aparts. Motocrossers zijn individualisten, nou ja zijspannencrossers doen het samen maar wel samen tegen de andere teams. Buiten de baan goede vrienden maar op de baan is iedereen je concurrent. In de teamwedstrijd is dat anders en daarbij komt dan ook nog het nationale gevoel, het Oranje gevoel voor de Nederlanders. De Belgen voelen zich “de Red Stallions” en zo komt ieder land uitgedost in zijn eigen kleuren. De individuele uitslagen waren belangrijk maar het team resultaat telde. Ieder teamlid reed twee van de drie manches, en van de 6 uitslagen mocht de slechte weggestreept worden. Het team met het minste aantal punten, de winnaar kreeg 1 punt, won het Europees Kampioenschap Landen. 

EMN Zijspancross

Wie werden vooraf ingeschat als de favorieten bij de EMN Zijspannen. Natuurlijk Nederland, de titelverdediger, die met Vice-Wereldkampioenen Koen Hermans/Nicolas Musset en de nummers drie en vier van het afgelopen WK, Etiënne Bax/Kaspars Stupelis en Daniël Willemsen/Robbie Bax, een zeer sterk team presenteerden waarmee het mogelijk moest zijn hun titel te verdedigen. De Belgen onder aanvoering van de kersverse Wereldkampioenen Marvin Vanluchene/Ben v.d. Bogaart en Arne Dierkens/Luc Rostingt, Davy Sanders/Andres Haller zouden zeker stevig partij geven. Mogelijk konden de Engelsen een duit in het zakje doen al had Team Engeland met het verlies van Stuart Brown/Joe Millard, rijder Brown heeft een polsblessure, een veer gelaten. De Fransen waren met Valentin Giraud/Johnny Badiare, Bastien Thomas/Siebe v.d. Putten en Bouqet/LeLarge ook wel in staat een podiumplek te behalen. En er was nog team Letland met oude gedienden Daiders, Rupeiks en Gorbenko. Er waren 12 landen aanwezig. Normaliter mocht het thuisland een tweede team afvaardigen maar de Denen konden geen 6 teams bij elkaar halen.

EMN Quadcross

Bij de Quads kon de naam van de wedstrijd wel veranderd worden in World Motocross of Nations. Naast de Europese landen waren ook de USA, Canada en Argentinië vertegenwoordigd. Een sterk deelnemersveld waarin de Nederlanders Richardo Poelich, Joe Maessen en Mike van Grinsven stevig aan de bak moesten. Topfavorieten waren de Amerikaanse profs Thomas Brown, Jeffrey Rastrelli en Chad Wienen. De Amerikanen reden met de startnummer 1 t/m 3 als teken dat zij vorig jaar ook de sterkste Quadcrossers waren. De, Fransen, Ieren en mogelijk ook de Belgen of de Italianen waren vooraf bedacht als de sterkste tegenstanders. De Fransen kansen waren al direct gedecimeerd omdat de Fransen slechts met twee rijders in Slagelse waren. Met 20 landen aan de start was de kwalificatie op zaterdag al het eerste beslissende moment. 15 Landen zouden konden zich plaatsen, dus voor 5 landen zou het zaterdagmiddag al over zijn.

Zaterdag

EMN Zijspannen – kwalificaties

Alle rijders van ieder land zouden één keer in actie komen voor een kwalificatie heat. In de eerste groep zaten Etiënne Bax/Kaspars Stupelis. Vanuit de 6^e startpositie kwam Nederland niet goed weg. De kopstart was voor de Letten met Didzis Gorbenko/Tanel Koiv die vanuit de binnenzijde de kop pakten. Dat duurde niet lang want al in de eerste ronde stelden de Wereldkampioene Marvin Vanluchene/Ben v.d. Bogaart orde op zaken. Vanaf dan was er voor de Belgen geen vuiltje aan de lucht. Vanluchene/v.d. Bogaart deden wat van hen verwacht werd en wonnen met grote voorsprong. De Letten Gorbenko/Koiv, die een uitstekend tempo reden na hun snelle start, wisten de 2^e plaats vast te houden. Een perfecte opening ook voor Letland. Voor Nederland viel de opening volledig in duiden. Bax/Stupelis waren al niet vlot weg en kwamen als 6^e uit de openingsronde. De Zwitsers Cuche/Betschart werden gepasseerd maar daarna was het over voor Team Bax. Met een defecte motor stond Bax/Stupelis in hun Oranje shirtjes achter op de baan. De 3^e plaats ging naar Oostenrijk. Weiss/Schneider wisten vanaf de 5^e plaats op te klimmen naar plaats 3. Dat ging dan ten koste van Bastien Thomas/Siebe v.d. Putten die verder niemand voorbij lieten en dus 4^e werden. Cuche/Betschert werden 5^e en Jake Brown/Zac Snell noteerden de 6^e plaats voor Engeland.

Daniël Willemsen/Robbie Bax was het 2^e oranje team wat in actie kwam. Het duo schoot als een pijl uit de boog vanuit het starthek weg en waren duidelijk als snelsten bij de linkerbocht aan het einde van het startveld. Willemsen ging iets te driest deze bocht in en de combinatie ging over de kop. De Nederlanders krabbelden weer op en moesten als laatste achter het veld aangaan. Brett Wilkinson/Dan Chamberlain namens Engeland hadden de leiding en gaven die nooit meer af. Een eenvoudige overwinning voor Wilkinson/Chamberlain. Tussen het trio Hotmar Pozzi/Simon Walti, Marco Heinzer/Ruedi Betschart en Gary Moulds/Steve Kirwin ontspon zich een mooi duel. De klasseringen wisselden uiteindelijk niet. Daniël Willemsen/Robbie Bax leken vlot terug te rijden naar de 5^e plaats tot de Nederlanders tot grote ontsteltenis niet meer uit de laatste ronde terugkwamen Ook Willemsen/Bax waren uitgevallen. De 5^e plaats ging naar Letland voor Maris Rupeiks. De Fransen Bouquet/Chopin werden 6^e. Ook België moest in deze race een uitval noteren. Arne Dierckens/Luc Rostingt hadden voor aanvang van de wedstrijd de motor al stuk en gingen vanwege technische problemen niet eens van start.

De beslissende 3^e en laatste kwalificatie reeks was het eindelijk eens goed nieuws voor Team Nederland. Koen Hermans/Nicolas Musset namen resoluut de kop en gaven die ook nooit meer weg. In een magistrale stijl reed het duo naar een klinkende overwinning. Valentin Giraud/Johnny Badaire, deze wedstrijd voor het eerst op een 2-tact Zabel, konden het Nederlandse team niet bijhouden. Giraud reed overigens heel goed op zijn nieuwe motor met een 2^e plaats als resultaat. Een felle strijd voor de 3^e plaats tussen Davy Sanders/Andres Haller en de broers Janis en Lauris Daiders. Daiders leek sneller maar kon maar geen gaatje vinden. Verder dan letterlijk tegen elkaar kwamen de Letten niet. De Belgen sleepte de 3^e plaats binnen en moesten daar diep voor gaan. Een zeer goed resultaat ook voor Team Duitsland waar Eddie Janecke/Gordon Bothur de 5^e plaats wisten te pakken. De Tsjechische broers Hroch werden 6^e en George Kinge/Joe Millard 7^e.

Alles opgeteld en afgetrokken leidde dat tot een polepositie voor de Belgen met 4 punten via de 1e plaats van Vanluchene en de 3^e van Sanders. Letland werd 2^e gevolgd door Frankrijk, Groot Brittannië, Zwitserland, Italië en Nederland nog 7^e.

EMN Quads – kwalificaties

Bij de quads was de start niet beter. In de eerste groep kwam Ricardo Poelich niet aan de finish. Poelich was wel goed vertrokken maar strandde al vrij vroeg in de wedstrijd. Die eerste manche werd een overtuigende zegge voor Team USA met Thomas Brown. De Est Kevin Saar gaf echter goed partij en zat helemaal niet zover van de winnende Amerikaan. 3^e werd de Pool Roman Gwiazda gevolgd voor Christopher Tveraenen en Davy de Cuyper.

In de 2^e manche wist Edgars Mengelis de zegge weg te houden bij de Amerikaanse prof Jeffrey Rastelli. Joe Maessen pakte in deze race een zeer belangrijke 3^e plaats en hielt Nederland zo in de race voor kwalificatie voor de eindstrijd op zondag. De 4^e plaats ging naar Ierland, Mark McLenon voor de Italiaan Galizzi en de Fransman Boissy.

Voor Nederland was de slotmanche belangrijk. Dat begreep Mike van Grinsven best en die deed het heel goed. De Nederland legde de Amerikaan Chad Wienen het vuur na aan de schenen. Het was dat het strijdende duo in de achterblijvers belandde waar Wienen wat sneller doorheen kwam dan Van Grinsven. De Amerikaan won met Van Grinsven op een welverdiende 2^e plaats. Nu pakte een Duitser de 3^e plaats, Manfred Zienecker voor de Belg Oliver Vandendijck en de Let Valerijs Kuzmins.

Amerika won de kwalificatie voor Nederland, Letland en België. De druiven waren zuur voor Frankrijk. Vooraf toch als één van de favorieten ingeschat. Al direct in de 1^e manche ging het doek voor Frankrijk al voor de start neer als Sylvain Petit niet eens van start ging. De 6^e plaats van Laurent Boissy hielp daar niets meer aan.

Zondag

Monter waren de toeschouwers gestemd en uitgedost in hun nationale kleuren wat deze wedstrijd altijd een bijzonder cachet geeft.  Op zondagmorgen in de vrije trainingen verloor Team België Arne Dierckens/Luc Rostingt. De gasschuif van Dierckens bleeft op de grote tafel vol open staan waardoor het team zich lanceerden en hard ten val kwamen. De eerste berichten na bezoek aan het ziekenhuis waren nog alleszins positief. Dierckens zou er vanaf gekomen zijn met een geblesseerde knie die later in België verder onderzocht en behandeld zou gaan worden. Niet het vooraf bedachte einde aan de 2-jaren goede samenwerking tussen Arne Dierckens en Luc Rostingt. Bakkenist Rostingt was immers met Daniël Willemsen een overeenkomst aangegaan voor 2019. Dierckens schakelde overigens snel en contracteerde Robbie Bax.

EMN Zijspannen

1^e Manche Groepen A + B
In de openingsmanche namen verrassend Didzis Gorbenko en Tanel Koiv de leiding voor Team Letland op de hielen gezeten door de Wereldkampioenen Marvin Vanluchene/Ben v.d. Bogaart en de Frans/Nederlandse combinatie Bastien Thomas/Siebe v.d. Putten. Daniël Willemsen/Robbie Bax waren als 4^e uit het starthek gekomen en Etiënne Bax/Kaspars Stupelis als 6^e. Vanluchene/V.d. Bogaart kwamen vier rondjes door op de 2^e plaats maar moesten gas terugnemen nadat rijder Vanluchene zijn land blesseerde en later ook nog tegen de voet gereden werd. De pijn verbijtend kwamen Vanluchene/V.d. Bogaart nog als 5^e binnen. De wedstrijd werd gemaakt door Etiënne Bax/Kaspars Stupelis die bij de 5^e doorkomt de leiding overgenomen hadden. Daniël Willemsen/Robbie Bax volgden het spoor van hun Oranje collega’s en werden 2^e. Een perfecte start voor Team Nederland. De Let Gordenko liet goed vol en werd 3^e. De 2^e Let, Maris Rupeiks/Kaspars Liepins, werden 10^e. Voor Engeland waren Brett Wilkinson/Dan Chamberlain goed op dreef. Vanuit de middenmoot kwamen de sympathieke Engelsen terug tot plaats 4. Helaas kwam Jake Brown/Zac Snell niet aan de finish, geklasseerd als 21^e. De Italiaan Hotmar Pozzi met zijn Zwitserse bakkenist reed knap naar de 6^e plaats voor de wat teruggevallen Thomas/V.d. Putten.  

2^e Manche Groepen B + C
Kopstart voor de Fransen met Valentin Giraud/Johnny Badiare op hun Zabel. Van de Nederlanders sloten Koen Hermans/Nicolas Musset direct aan om Giraud in de openingsronde al van de leiding te verdringen. Hermans/Musset toonden hun klasse. In een magistrale stijl, strak rijdend, liep het duo ver uit voor weer een overwinning voor Nederland. Daniël Willemsen/Robbie Bax moesten van de 2^e startrij vertrekken en kwamen als 8^e uit de openingsronde. Vanaf daar werden vlot wat plaatsen gewonnen maar stokte de opmars aan de staart van een fel strijdende groep onder aanvoering van Hotmar Pozzi/Simon Wälti. De Italiaan en de Zwitser hielden hun 3^e plaats achter Hermans en Giraud lang vast met Janis en Lauris Daiders in hun achterwiel. Ook Wilkinson, Sanders en Willemsen volgende op korte afstand. Het duurde heel lang voor iemand voorbij Pozzi wist te komen. Dat was niet Daiders maar Wilkinson die in één keer doorstootte van de 5^e naar de 3^e plaats. Pozzi had toen veel gegeven en moest dan ook snel Daiders, Sanders en Willemsen voorlaten. Wilkinson/Chamberlain waren op dreef, haalden Giraud/Badaire terug en klapten er ook prompt voorbij. Een meer dan verdiende 2^e plaats voor Wilkinson/Chamberlain die daarmee hun werk voor Team Engeland gedaan hadden. Giraud werd 3^e en ook de volgorder tussen Daiders, Sanders en Willemsen veranderden niet meer.  

3^e Manche Groepen A + C
Weer vertrokken de Fransen op kop in de laatste en beslissende manche. Bastien Thomas/Siebe v.d Putten werden gevolgd door Koen Hermans/Nicolas Musset en de Letten Gorbenko/Koiv. De tweede rijder van Nederland was niet weg. Etiënne Bax/Kaspars Stupelis gingen vrijwel als laatste van het startveld weg. Na de openingsronde waren Bax/Stupelis al goed opgeschoten, 11^e, en zij wonnen iedere ronde wat plaatsen. Vlot kwam het duo zo terug naar plaats 4 achter Hermans ,die inmiddels de leiding had, Thomas en Sanders. De Belg en de Fransman gingen later ook voor de bijl zodat de kleur voorop volop oranje was. Onder luide gejuich kwamen Koen Hermans/Nicolas Musset als winnaars binnen. Hermans/Musset leverden weer een zeer sterke manche af. Even later werden ook Etiënne Bax/Kaspars Stupelis binnengehaald. De Nederlanders hadden over alle manches super gereden. Beter scoren, in deze wedstrijd minder punten verzamelen, kon niet. Davy Sanders/Andres Haller presteerden individueel goed, wetend dat hun Team België inmiddels kansloos was. De twee Fransen wisselden nog van plaats. Giraud liep als 4^e binnen en Thomas als 5^e. Didzis Gorbenko/Tanel Koiv toonden zich sterke Letten na twee goede manches. De 7^e plaats ging naar de beste Duitser Eddie Janecke/Godon Bothur. Vooraf was veel te doen geweest over het Duitse team die het, net als vorig jaar zonder ondersteuning moest doen van de Duitse bond. De Duitse achterban en fans zorgden dat er een Team Duitsland aan de start stond met rijders die graag hun land wilden vertegenwoordigen. Misschien niet de sterkst mogelijke opstelling maar wel met de juiste mentaliteit. Niet iedereen kan winnen, maar een winnaar kan alleen winnen als er tegenstanders zijn.

Eindstand EK Landen
Met het minimum aantal mogelijk punten voor drie mancheoverwinningen en twee keer een 2^e plaats won Nederland de landenwedstrijd met slechts 7 punten. Frankrijk werd 2^e met 28 punten en Letland 3^e met 33 punten. Het jonge Engelse team kwam met 43 punten tot een uitstekende uitslag. De Tsjechen werden 5^e. De komst van de Duitsers werden met een mooie 6^e plaats beloond.

EMN Quads

1^e manche A + B
De 1^e manche met een vol starthek met 30 quads werd er al ééntje om van de smullen. Er werd en enorme strijd geleverd om de overwinning tussen de Argentijn Jose Guerra en de Amerikaan Jeffrey Rastrelli. De Argentijnen werden helemaal knotsgek als Guerra de grote druk wist te weerstaan en de wedstrijd won met vlak achter hem de Amerikaan. De Pool Roman Gwiazda werd 3^e. Ook de Nederlanders roerden zich en zaten volop in de strijd op de kopposities. De inzet werd beloond met een 4^e plaats voor Joe Maessen en een 5^e plaats voor Ricardo Phoelich. Daarmee deden de Nederlanders goede zaken omdat de tweede Amerikaan Thomas Brown uitgevallen was en 27 punten bijgeschreven kreeg. De tweede Argentijn was 15^e en de tweede Pool 21^e.  

2^e Manche B + C
In de 2^e manche kwam de USA even orde op zaken stellen. Chad Wienen en Jeffrey Rastrelli werden 1^e en 2^e in deze manche. Echter dat ging niet vanzelf. Ook de profs uit Amerika moesten alles uit de kast trekken om de fel strijdende Europeanen van het lijf te houden. De Nederlanders deden aanvankelijk vooraan mee als moest Mike van Grinsven uiteindelijk genoegen nemen met een ronde achterstand en plaats 17. Maessen zat goed in de race en wist naar de 8^e plaats te knokken. Achter de Amerikanen werd Harry Walker 3^e  en George Callaway 4^e.

3^e Manche C + A
De slotmanche bracht een prachtige strijd. Mike van Grinsven ging hierin voorop en wist vlot een fors gat te slaan naar de achtervolgers. De Amerikanen moesten even wat rijders inhalen en als Chad Wienen dan eenmaal op de 2^e plaats aangeland was zag hij Van Grinsven ver vooruit rijden. Wat de Amerikaan ook probeerden het gat werd niet kleiner en Nederland leek deze manche te winnen. Dat gebeurde niet. In de allerlaatste ronde kwam Van Grinsven achter op de baan tot stilstand met een defecte motor. Chad Wienen won. De 2^e plaats ging naar USA Thomas Brown. Brown had het onmogelijk gepresteerd. De Amerikaan was niet goed weg, lag ver achterin en werd in zijn opmars ook nog een keer gestuit door een aanrijding. Ondanks oponthoud kwam Thomas Brown  op een ongelooflijke manier terug tot plaats 2. De Duitser Manfred Zienecker werd 3^e na een felle strijd. De Noor Christopher Tveraen werd 4^e gevolgd door Davy de Cuyper.

Eindstand EK Landen
Het mocht dan officieel een Europees Kampioenschap zijn maar weer werd dat gewonnen door de rijders van ver over de oceaan. Thomas Brown, Jeffrey Rastrelli en Chad Wienen maakten hun faam opnieuw waar en wonnen de Quadcross of Nations. De Amerikanen hadden slechts 8 punten nodig. De Ieren werden 2^e met 39 punten en Nederland stond ook op het podium als 3^e met 44 punten, net eentje minder dan Noorwegen met 45 punten. Engeland werd 5^e met 51 punten.

©SBRMX | www.sbrmx.nl | Tekst: Leen van der Sluis | Foto’s: Bert van der Sluis | Video: Luc vandeAa