Amerikanen oppermachtig op Mont Dardon

Dreamteam USA steelt de show;
Mike van Grinsven beste Nederlander;
Team NL haalt zesde plaats.
Jury blundert met prijsuitreiking.

Na een interessant eerste WK-seizoen voor de Quads met Kevin Saar als grote baas op vier wielen was de landenwedstrijd ook in deze klasse de afsluiter van het internationale seizoen. 2026. Het Circuit De Gueugnon Ste Radegonde was in perfecte conditie gebracht voor dit evenement en ook het weer werkte perfect mee met twee warme en zonnige dagen. De MotoClub Geuegnon-Dardon bestaat 60 jaar en één van de hoogtepunten in hun jubileumjaar was deze WK landenwedstrijd. Bij de quads waren er twaalf landen aanwezig met ieder drie rijders, dat betekende 36 rijders aanwezig en dus reden de quads in groepen A, B en C. Het interessante van de SQXON is dat Team USA de boel in containers pakt en overkomt naar Europa voor deze wedstrijd. De Amerikanen zijn toonaangevend, professionals in de quadsport, waardoor de lat in deze wedstrijd altijd hoog ligt. USA is eigenlijk altijd de grote favoriet maar werd vorig jaar in het zand van Heerde toch echt van hun troon gereden door Team NL die als kampioenen met de nummers 1, 2 en 3 op de motor in Dardon aan de start stonden. Mike van Grinsven, Delano Eijk en Joe Maessen gingen de titel verdedigen op het heuvelachtige en zeer overzichtelijke circuit van Dardon. Team USA bestond dit jaar uit Max Lindquist, Joel Hetrick en Zack Decker. De laatste had zijn kunsten al eens laten zien tijdens de Grand Prix van Gdansk in Polen, twee klinkende mancheoverwinningen en fier op het hoogste schavot, helaas in één van de mindere WK-wedstrijden van het jaar. Ondanks dat had de Amerikaan zijn visitekaartje wel afgegeven als vervanger in Team USA van de gestopte Chad Wienen.

Zaterdag

Dat Team USA de absolute favorieten waren toonden ze al op zaterdag, alle drie de kwalificatie wedstrijden werden door de Amerikanen gewonnen, dus eerste met het minimum aantal punten van twee, met een één als schrapresultaat. De Esten bleken sterk met Rasmus Sona als derde in de groep A, Karl Robin Rillo tweede in groep B en Kevin Saar ook tweede in de afsluitende race groep C. Daarmee had Estland vier punten. Frankrijk volgde met zeven punten en dan Letland met negen, Noorwegen met tien en Nederland op plaats zes met elf punten. Mike van Grinsven had de opening zeer goed gedaan met een tweede plaats achter de Amerikaan Lindquist, wel met meer dan een halve minuut achterstand. In groep B kwam Delano Eijk niet verder dan een negende plaats, daarmee ook de laatste rijder in dezelfde ronde als winnaar Hetrick. In de groep C kwam Joe Maessen ook niet verder als plaats negen zodat één van die negende plaatsen geschrapt werd en Nederland dus elf punten noteerden. De Britten, sterk in het WK Quadcross met Mark Mc Lernon en Harry Walker, kwamen naar Dardon zonder hun toppers. In de eerste serie kwam Dafydd Davis tot plaats zeven, Carl Bunce deed het met plaats vijf in groep B gewoon goed maar de uitval van Tom Day in de laatste groep betekende een schrapresultaat. De Engelsen gaan als negende de finale zondag in. Maar wel zonder Day die zich blesseerde en zondag met een arm in de mitella rondliep. Daarmee was Team UK direct uitgeschakeld.

Zondag

De quads reden zondag de drie manches, in de openingsmanche de groepen A en B en in de tweede dan B en C en tot slot C en A.

1^e Manche
In de openingsmanche al direct USA first met Joel Hetrick die een superstart nam en daarna op topsnelheid rond ging. Daar had niemand iets tegenin te brengen. Mike van Grinsven zat in de kopgroep met de Let Neija op plaats twee gevolgd door Rejdik, Rillo en Van Grinsven. Heel lang bleef die groep kort bij elkaar maar werd in de tussentijd wel overreden door de Amerikaan Max Lindquist die vanachter die groep gestart was. Vooraan was Hetrick snel gevlogen, Neija bouwde een mooie voorsprong op maar zag die verdampen als sneeuw voor de zon als Lindquist de vechtende groep voorbij was. Snel was het ook beurt voor Neija. Amerika één en twee. Karlis Neija derde. De Tsjech Rejdik reed goed vooraan mee en zag eigenlijk alleen de Amerikaan Lindquist voorbij komen wat een mooie vierde plaats werd voor hem en zijn Tsjechische maten. Mike van Grinsven wist na lang beuken de stelling van Karl Robin Rillo af te breken en eindigde als vijfde in deze manche. Delano Eijk zat veel verder weg in het veld, kwam in het begin als vijftiende door maar verbeterde wel, had ook niet de minsten om zich heen rijden, en werd na stevige duels dertiende, juist achter de beste Engelsman Dafydd Davies. Zijn Britse teamgenoot Carl Bunch kwam als zestiende binnen.
In de tussenstand na de race van de groepen A en B waren de Amerikanen heer en meester met slechts drie punten. Daarachter was het spannend, de Letten waren met Nija op drie en Straubergs op negen met twaalf punten tweede in de tussenstand na één manche. Estland had veertien punten en Nederland stond vierde met achttien punten nog voor de thuis rijdende Fransen.

Mike van Grinsven opende sterk voor Team NL met een fel bevochten 5e plaats (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

2^e Manche
In de tweede manche was het de beurt aan de groepen B en C, voor Nederland Delano Eijk en Joe Maessen. Geen Tom Day aan de start voor Engeland, de rijder liep met zijn arm in een mitella en de pols in tape, dus met zo’n blessure was het lastig quad crossen. Groot Brittannië bij voorbaat onthand met een man tekort door de uitval van Day. Zack Decker nam nu het voortouw met de wereldkampioen Kevin Saar erachter die weer gevolgd werd door Matteo Stiller. Joel Hetrick was in het kielzog van zijn landgenoot ook goed gestart, direct op plaats zes. Saar kon het strakke tempo van Decker bij lange na niet volgen. De Amerikaan stoof over de baan, gleed op gas door de bochten en stuurde zijn quad in de lucht al de bocht in. Daar had Saar geen antwoord op. Sylvain Petit namens Frankrijk was voorbij de Duitser Stiller en joeg op Kevin Saar. Daar tussendoor kwam Hetrick naar voren gereden, Stiller en Petit gingen voor de bijl en ronde later kon ook Saar eraan geloven. Beide Amerikanen weer op kop van de wedstrijd. Petit en Stiller waren in een felle onderlinge strijd gewikkeld. De Noor Tveráen meldde zich op het strijdtoneel. De Fransman Petit pakte plaats drie voor een Noorse plaats vier met Tveráen. De Esten deden samen weer heel goed met Saar op vijf en Rillo op zeven. Beste Nederlander in deze manche Joe Maessen die vanaf het begin streed om bij de top-10 te eindigen, dat lukte met plaats negen. Delano Eijk zat ver naar achteren, deed er alles aan om vooruit te komen maar ondanks zijn inzet bleef hij steken op plaats zeventien. Van Britse zijde één man in de race, Carl Bunce noteerden een dertiende plaats.
Na deze manche stond USA natuurlijk fier aan kop. De Esten hadden twee goede resultaten geboekt en stonden tweede in de tussenstand met 26 punten, gevolgd door Letland met 31 punten. Frankrijk vierde, Nederland vijf.

3^e Manche
in de slotmanche van de dag lieten de Amerikanen niets aan het toeval over, gaven de concurrenten als die nog aspiraties hadden aan deze maar gelijk op te geven. Max Lindquist en Zack Decker zaten direct beiden voorop en reden ver weg van hun tegenstanders. De Duitser Matteo Stiller wist snel de Engelsman Dadydd Davies in te halen om daarna de hele race vrijwel solo op de derde plaats rond te rijden. Davies had het wel zwaar te verduren, aangevallen door twee Noren Hellebust en Tveráen de Tsjech Rejdik er ook bij. De Brit hielt heel lang vol maar moest tegen het einde het drietal voorbij laten gaan. Maar hij had zijn huid door verkocht. In de grote middengroep zat Mike van Grinsven, zo rond plaats vijftien weg, na paar ronden geteld als twaalfde kwam de Nederlands Kampioen gestaag opgestoomd. Tot hij tussen twee Fransen aanbelandde, Theo Goumand en Sylvain Petit. Lang zat Van Grinsven in de Franse sandwich en een blokpass tegen Gourmand was nodig om de doorgang te forceren. Dat lukte verder zonder brokken en eenmaal los van de Fransen reed de Team NL rijder vlot weg richting Davies die in de race veel van zijn energie al wel opgebruikt had. Van Grinsven kwam nog dichtbij maar de tijd was om dus een zevende plaats voor Mike van Grinsven in deze slotmanche. Petit en Gourmand volgden en de Italiaan Taricco werd tiende. Joe Maessen zat iets verder weg en zag in het begin de groep met Van Grinsven voor zich rijden. Aansluiten lukte echter niet. De Nederlander was in fel duel met de Let Straubergs en later ook de terugzakkende Saar die aanvankelijk in de groep Davies zat. Het stuur werd de Nederlander bijna nog uit handen gereden door de Let, motor sloeg af maar ging ook snel weer aan, wel Straubergs voorbij. Maessen bracht de veertiende plaats binnen.

Amerikanen schitterden in Dardon, Max Lindquist won al zijn manches (Foto: SBRMX-Bert van der Sluis)

Eindstand
Amerika Great Again natuurlijk bij de Quads, winnaar met het minimum aantal punten wat te behalen is, zeven met drie overwinningen en twee tweede plaatsen, schrapresultaat ook een tweede plaats. Daar kon geen ander land aan tippen of iets tegenoverstellen. Max Lindquist, Joel Hetrick en Zack Decker trots op het podium als de beste quadrijders van de wereld. De Noren werden tweede met 39 punten gevolgd door Frankrijk met 41 punten. De jury blunderde trouwens schromelijk door eerst Estland als derde te laten huldigen. Telfoutje, de Esten hadden ook 41 punten maar met 16 een slechter schrapresultaat dan de 15 van Frankrijk. Oei, dus moest veel later de hele huldiging nog eens over. Nederland noteerden plaats zes in de eindstand. De Engelsen kwamen met vier resultaten tot plaats tien nog voor België en Slovakije.